ส่งไฟล์ผิดชีวิตเปลี่ยน! รู้จักไฟล์ ‘.AI vs .PDF vs .JPG’ ส่งโรงพิมพ์แบบไหนภาพไม่แตก

ปัญหาคลาสสิกที่คนทำงานออกแบบหรือเจ้าของธุรกิจมักเผชิญคือการ ส่งไฟล์ผิดชีวิตเปลี่ยน! รู้จักไฟล์ ‘.AI vs .PDF vs .JPG’ ส่งโรงพิมพ์แบบไหนภาพไม่แตก ถือเป็นความรู้พื้นฐานที่สำคัญอย่างยิ่ง หลายครั้งที่งานออกแบบดูสวยงามคมชัดบนหน้าจอคอมพิวเตอร์หรือโทรศัพท์มือถือ แต่เมื่อถูกนำไปพิมพ์จริงบนสื่อขนาดใหญ่ เช่น ป้ายไวนิล สติกเกอร์ หรือฉลากสินค้า ผลลัพธ์ที่ได้กลับเป็นภาพแตกเบลอจนดูไม่เป็นมืออาชีพ การทำความเข้าใจความแตกต่างของนามสกุลไฟล์แต่ละประเภทจึงเป็นกุญแจสำคัญในการป้องกันปัญหาเหล่านี้ เพื่อให้ได้งานพิมพ์ที่มีคุณภาพสูงสุด ตรงตามที่ออกแบบไว้ และไม่สิ้นเปลืองงบประมาณไปกับการพิมพ์ซ้ำ

สรุปประเด็นสำคัญสำหรับงานพิมพ์

• ไฟล์ .AI (Vector): เป็นไฟล์ที่ดีที่สุดสำหรับงานพิมพ์ที่ต้องการความคมชัดสูง เช่น โลโก้, สติกเกอร์, หรือป้ายขนาดใหญ่ เนื่องจากสามารถย่อ-ขยายได้โดยไม่สูญเสียคุณภาพความคมชัดเลยแม้แต่น้อย
• ไฟล์ .PDF (Portable Document Format): เป็นไฟล์มาตรฐานสากลที่มีความยืดหยุ่นสูง สามารถบันทึกได้ทั้งข้อมูลแบบ Vector และ Raster (รูปภาพ) เหมาะสำหรับงานเอกสาร, ใบปลิว, หรือนามบัตร ช่วยล็อกฟอนต์และเลย์เอาต์ไม่ให้ผิดเพี้ยนเมื่อเปิดบนเครื่องอื่น
• ไฟล์ .JPG (Raster): เป็นไฟล์รูปภาพที่ผ่านการบีบอัด ทำให้ขนาดไฟล์เล็ก แต่จะสูญเสียคุณภาพเมื่อถูกขยายขนาด (ภาพแตก) และอาจมีสีเพี้ยนได้ เหมาะสำหรับใช้ดูตัวอย่างงานบนหน้าจอเท่านั้น ไม่แนะนำสำหรับการพิมพ์จริงจัง
• การตั้งค่าไฟล์ก่อนส่ง: ไม่ว่าจะใช้ไฟล์ประเภทใด การตั้งค่าสีเป็น CMYK, ความละเอียด 300 DPI, การสร้างระยะตัดตก (Bleed) และการแปลงฟอนต์เป็น Outlines เป็นขั้นตอนที่จำเป็นอย่างยิ่งเพื่อคุณภาพงานพิมพ์ระดับมืออาชีพ

ทำไมการเลือกนามสกุลไฟล์ที่ถูกต้องจึงสำคัญต่องานพิมพ์?

ในยุคดิจิทัลที่การสร้างสรรค์ผลงานเกิดขึ้นบนหน้าจอเป็นหลัก การส่งต่องานไปยังขั้นตอนการผลิตจริงอย่างการพิมพ์ จำเป็นต้องอาศัย “ตัวกลาง” ที่สามารถรักษาคุณภาพของต้นฉบับไว้ได้สมบูรณ์ที่สุด ซึ่งตัวกลางนั้นก็คือ “ไฟล์งาน” นั่นเอง การเลือกนามสกุลไฟล์ที่ไม่เหมาะสมเปรียบเสมือนการใช้ภาชนะที่ผิดประเภทในการขนส่งของเหลว อาจเกิดการรั่วไหลหรือสูญเสียคุณภาพระหว่างทางได้

สำหรับผู้ประกอบการ, นักการตลาด, หรือนักออกแบบ การเลือกไฟล์ที่ถูกต้องส่งผลโดยตรงต่อภาพลักษณ์ของแบรนด์ หากสื่อสิ่งพิมพ์ เช่น นามบัตร, โบรชัวร์, หรือบรรจุภัณฑ์ มีภาพโลโก้ที่แตกเบลอหรือสีสันที่ผิดเพี้ยนไปจาก CI (Corporate Identity) ที่วางไว้ ย่อมลดทอนความน่าเชื่อถือและความเป็นมืออาชีพขององค์กรลงอย่างมาก ในทางกลับกัน การส่งไฟล์ที่ถูกต้องช่วยให้กระบวนการทำงานระหว่างลูกค้าและโรงพิมพ์ราบรื่น ลดข้อผิดพลาด ลดระยะเวลาในการแก้ไข และประหยัดต้นทุนที่ไม่จำเป็นจากการสั่งพิมพ์ใหม่ การลงทุนเวลาเพื่อทำความเข้าใจเรื่องไฟล์จึงเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าเพื่อผลลัพธ์สุดท้ายที่มีคุณภาพสูงสุด

ส่งไฟล์ผิดชีวิตเปลี่ยน! รู้จักไฟล์ ‘.AI vs .PDF vs .JPG’ ส่งโรงพิมพ์แบบไหนภาพไม่แตก

ไฟล์แต่ละประเภทถูกสร้างขึ้นมาด้วยวัตถุประสงค์ที่แตกต่างกัน การทำความเข้าใจโครงสร้างพื้นฐานของไฟล์จะช่วยให้ตัดสินใจเลือกใช้งานได้อย่างเหมาะสม โดยพื้นฐานแล้ว ไฟล์ที่ใช้ในงานออกแบบจะแบ่งเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ Vector และ Raster

• Vector (เวกเตอร์): สร้างขึ้นจากสมการคณิตศาสตร์ที่กำหนดจุดและเส้นเชื่อมต่อกัน ทำให้สามารถย่อหรือขยายขนาดได้ตามต้องการโดยไม่สูญเสียความคมชัดแม้แต่น้อย ไฟล์ประเภทนี้จึงเหมาะกับงานที่ต้องการความละเอียดสูง เช่น โลโก้, ตัวอักษร, และภาพลายเส้นต่างๆ ไฟล์ในกลุ่มนี้คือ .AI, .EPS, และ .SVG
• Raster (แรสเตอร์): หรือที่เรียกว่า Bitmap สร้างขึ้นจากการรวมตัวกันของจุดสีเล็กๆ ที่เรียกว่า “พิกเซล” (Pixel) ไฟล์ประเภทนี้เหมาะกับภาพถ่ายหรือภาพที่มีการไล่ระดับสีที่ซับซ้อน แต่มีข้อจำกัดคือเมื่อขยายขนาดภาพให้ใหญ่กว่าต้นฉบับ จะเกิดอาการ “ภาพแตก” เนื่องจากพิกเซลถูกขยายจนมองเห็นเป็นช่องสี่เหลี่ยม ไฟล์ในกลุ่มนี้คือ .JPG, .PNG, .GIF, .TIF

ไฟล์ .AI (Adobe Illustrator): ต้นฉบับเวกเตอร์เพื่อความคมชัดสูงสุด

ไฟล์ .AI คือไฟล์ต้นฉบับที่สร้างจากโปรแกรม Adobe Illustrator ซึ่งเป็นโปรแกรมหลักในการออกแบบงานกราฟิกแบบ Vector คุณสมบัติเด่นที่สุดคือการรักษาความคมชัดของวัตถุได้ 100% ไม่ว่าจะนำไปย่อให้เล็กเท่าหัวเข็มหมุด หรือขยายใหญ่เท่าตึกสูงก็ตาม ด้วยเหตุนี้ ไฟล์ .AI จึงเป็นตัวเลือกอันดับหนึ่งที่โรงพิมพ์ต้องการสำหรับงานที่เน้นความคมของเส้นและตัวอักษร เช่น การทำโลโก้, ฉลากสินค้า, สติกเกอร์ไดคัท, หรือป้ายโฆษณาขนาดใหญ่

นอกจากนี้ ไฟล์ .AI ยังมีความยืดหยุ่นสูงในการแก้ไข โรงพิมพ์สามารถเข้าไปปรับแก้สี, ขนาด, หรือข้อความเล็กๆ น้อยๆ ได้โดยง่ายหากจำเป็น (หลังจากได้รับอนุญาตจากลูกค้า) ทำให้กระบวนการทำงานรวดเร็วยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม ข้อเสียหลักคือผู้ที่ไม่มีโปรแกรม Adobe Illustrator จะไม่สามารถเปิดดูหรือแก้ไขไฟล์ได้ และขนาดไฟล์มักจะใหญ่กว่าไฟล์ประเภทอื่น โดยเฉพาะเมื่อมีการฝังรูปภาพความละเอียดสูงเข้าไปในไฟล์งาน

ไฟล์ .PDF (Portable Document Format): มาตรฐานสากลที่ยืดหยุ่น

ไฟล์ .PDF เป็นนามสกุลไฟล์ที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายทั่วโลก เนื่องจากเป็นมาตรฐานกลางที่สามารถเปิดดูได้บนทุกอุปกรณ์โดยที่การจัดวางหน้ากระดาษ, ฟอนต์, และรูปภาพยังคงสภาพเดิมไม่ผิดเพี้ยน ความพิเศษของ .PDF คือสามารถเก็บข้อมูลได้ทั้งแบบ Vector และ Raster ไว้ในไฟล์เดียวกัน ทำให้มีความอเนกประสงค์สูง เหมาะสำหรับงานพิมพ์หลากหลายประเภท ตั้งแต่งานเอกสาร, นามบัตร, ใบปลิว ไปจนถึงแคตตาล็อกสินค้า

การบันทึกไฟล์เป็น .PDF จากโปรแกรมออกแบบ เช่น Illustrator หรือ Photoshop เพื่อส่งโรงพิมพ์นั้น จำเป็นต้องตั้งค่าให้ถูกต้อง โดยมักจะเลือกใช้ Preset ที่ชื่อว่า “[High Quality Print]” หรือ “[Press Quality]” ซึ่งจะตั้งค่าสีเป็น CMYK, รักษาความละเอียดของภาพไว้ที่ 300 DPI และอาจมีการฝังโปรไฟล์สีมาด้วย เพื่อให้โรงพิมพ์ทำงานต่อได้อย่างแม่นยำ การส่งไฟล์ .PDF ควบคู่กับไฟล์ .JPG เพื่อใช้เป็นภาพตัวอย่างในการยืนยันเลย์เอาต์ก็เป็นวิธีปฏิบัติที่ดี เพื่อป้องกันความเข้าใจผิดที่อาจเกิดขึ้น

ไฟล์ .JPG (Joint Photographic Experts Group): ไฟล์บีบอัดที่ต้องระวัง

ไฟล์ .JPG เป็นไฟล์ภาพแบบ Raster ที่ทุกคนคุ้นเคยกันดีที่สุด มีจุดเด่นคือขนาดไฟล์ที่เล็กกะทัดรัด เหมาะสำหรับการใช้งานบนเว็บไซต์, โซเชียลมีเดีย, หรือการส่งอีเมลที่ไม่ต้องการไฟล์ขนาดใหญ่ แต่คุณสมบัตินี้ต้องแลกมาด้วยการ “บีบอัดแบบสูญเสียคุณภาพ” (Lossy Compression) หมายความว่าทุกครั้งที่บันทึกไฟล์ .JPG ข้อมูลบางส่วนของภาพจะถูกตัดทิ้งไปอย่างถาวรเพื่อให้ไฟล์มีขนาดเล็กลง

ด้วยเหตุนี้ ไฟล์ .JPG จึงไม่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการส่งเป็นไฟล์งานพิมพ์จริงจัง การนำไฟล์ .JPG ที่มีความละเอียดต่ำไปขยายเพื่อพิมพ์ จะทำให้เกิดปัญหาภาพแตกเป็นเม็ดพิกเซลสี่เหลี่ยมอย่างชัดเจน อีกทั้งโหมดสีหลักของ .JPG คือ RGB ซึ่งเป็นสีสำหรับแสดงผลบนหน้าจอ เมื่อนำไปพิมพ์ในระบบ CMYK อาจทำให้สีที่ได้ผิดเพี้ยนไปจากที่เห็นบนจอ ดังนั้น สถานะของไฟล์ .JPG ในกระบวนการงานพิมพ์จึงควรจำกัดอยู่แค่ “ไฟล์สำหรับดูตัวอย่าง” หรือใช้ในกรณีฉุกเฉินที่ไม่มีไฟล์ต้นฉบับอื่นใดเหลืออยู่แล้วจริงๆ เท่านั้น

เคล็ดลับ 5 ข้อ เตรียมไฟล์ก่อนส่งโรงพิมพ์ให้ได้งานคุณภาพระดับมืออาชีพ

เพื่อให้มั่นใจว่างานพิมพ์ที่ออกมาจะมีคุณภาพสูงสุด การเตรียมไฟล์อย่างถูกวิธีเป็นขั้นตอนที่ไม่ควรมองข้าม ต่อไปนี้คือเช็กลิสต์ 5 ข้อสำคัญที่ควรทำทุกครั้งก่อนส่งไฟล์ให้โรงพิมพ์

การเตรียมไฟล์ที่ดีไม่เพียงแต่ช่วยให้ได้งานพิมพ์ที่สวยงาม แต่ยังช่วยลดความล่าช้าและค่าใช้จ่ายในการแก้ไขปัญหาระหว่างการผลิตอีกด้วย

1. แปลงฟอนต์เป็น Outline (ป้องกันฟอนต์เพี้ยน)

ปัญหาน้ำตาตกที่พบบ่อยคือ “ฟอนต์เพี้ยน” หรือ “ฟอนต์เด้ง” ซึ่งเกิดจากการที่โรงพิมพ์ไม่มีฟอนต์ (Font) ที่นักออกแบบใช้ติดตั้งอยู่ในเครื่องคอมพิวเตอร์ของตนเอง เมื่อเปิดไฟล์งานขึ้นมา โปรแกรมจะทำการแทนที่ฟอนต์นั้นด้วยฟอนต์อื่นที่มีอยู่โดยอัตโนมัติ ทำให้การจัดวาง, ขนาด, และรูปแบบตัวอักษรผิดเพี้ยนไปจากต้นฉบับทั้งหมด

วิธีป้องกันที่ดีที่สุดคือการ “Create Outlines” หรือ “Convert to Shape” ก่อนบันทึกไฟล์ขั้นสุดท้าย คำสั่งนี้จะเปลี่ยนสถานะของตัวอักษรจาก “ข้อความที่แก้ไขได้” (Text) ให้กลายเป็น “วัตถุลายเส้น” (Vector Object) ซึ่งจะถูกฝังลักษณะหน้าตาของฟอนต์นั้นๆ ลงไปในไฟล์โดยตรง ทำให้ไม่ว่าใครจะเปิดไฟล์ที่ไหน ก็จะเห็นรูปแบบตัวอักษรเหมือนกัน 100% แต่ข้อควรจำคือ หลังจากแปลงเป็น Outline แล้ว จะไม่สามารถกลับไปแก้ไขข้อความได้อีก ดังนั้นควรบันทึกไฟล์ต้นฉบับที่ยังไม่ได้ทำ Outline แยกไว้เสมอ

2. ตั้งค่าสีเป็น CMYK สำหรับงานพิมพ์

ระบบสีที่แสดงผลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์, โทรศัพท์ หรือทีวี คือระบบสี RGB (Red, Green, Blue) ซึ่งเป็นการผสมสีโดยใช้แสง ทำให้ได้สีสันที่สดใสและมีขอบเขตของสีที่กว้างขวาง แต่ระบบสีที่ใช้ในเครื่องพิมพ์คือ CMYK (Cyan, Magenta, Yellow, Key/Black) ซึ่งเป็นการผสมสีโดยใช้หมึกพิมพ์บนกระดาษ ทำให้มีขอบเขตของสีที่แคบกว่า RGB

หากส่งไฟล์งานที่สร้างในโหมด RGB ไปให้โรงพิมพ์ เมื่อถูกแปลงเป็น CMYK เพื่อการพิมพ์ สีที่สดใสมากๆ บนหน้าจอ (เช่น สีเขียวนีออน, สีชมพูสะท้อนแสง) จะถูกปรับให้ทึบหรือหม่นลงโดยอัตโนมัติ เพราะเป็นสีที่อยู่นอกขอบเขตของหมึกพิมพ์ CMYK เพื่อให้สีของงานพิมพ์ออกมาใกล้เคียงกับที่เห็นบนจอมากที่สุด จึงจำเป็นต้องตั้งค่า Color Mode ของไฟล์งานเป็น CMYK ตั้งแต่เริ่มต้นกระบวนการออกแบบ

3. ความละเอียดของภาพต้องอยู่ที่ 300 DPI/PPI

DPI (Dots Per Inch) หรือ PPI (Pixels Per Inch) คือหน่วยวัดความหนาแน่นของจุดสีในพื้นที่ 1 ตารางนิ้ว ยิ่งค่านี้สูง ภาพก็จะยิ่งมีความละเอียดและความคมชัดมากขึ้น สำหรับงานพิมพ์มาตรฐานสากล ความละเอียดที่แนะนำคือ 300 DPI ซึ่งเป็นระดับที่สายตามนุษย์ไม่สามารถแยกแยะจุดพิกเซลแต่ละจุดได้ ทำให้มองเห็นเป็นภาพที่คมชัดและต่อเนื่อง

ภาพที่ดาวน์โหลดมาจากอินเทอร์เน็ตส่วนใหญ่มักมีความละเอียดเพียง 72 DPI ซึ่งเพียงพอสำหรับการแสดงผลบนหน้าจอ แต่ไม่เหมาะกับการพิมพ์ หากนำภาพ 72 DPI มาใช้ในงานพิมพ์โดยตรง ผลลัพธ์ที่ได้คือภาพที่แตกเบลอและไม่มีคุณภาพ ดังนั้น ก่อนนำรูปภาพใดๆ มาใช้ในงานออกแบบ ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่าไฟล์ภาพนั้นมีความละเอียด 300 DPI ที่ขนาดใช้งานจริง

4. ตั้งค่าระยะตัดตก (Bleed) และระยะปลอดภัย (Margin)

ในกระบวนการพิมพ์ โรงพิมพ์จะพิมพ์งานลงบนกระดาษแผ่นใหญ่แล้วจึงนำมาตัดแบ่งให้ได้ขนาดตามที่ต้องการ ซึ่งในการตัดอาจมีความคลาดเคลื่อนเล็กน้อยเกิดขึ้นได้เสมอ

• ระยะตัดตก (Bleed): คือการออกแบบพื้นหลังหรือวัตถุที่ต้องการให้ชิดขอบกระดาษ ให้มีขนาด “เกิน” ออกไปจากขอบงานจริงประมาณ 3-5 มิลลิเมตร เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขอบขาวเล็กๆ ขึ้นหลังการตัดหากใบมีดคลาดเคลื่อนไปเล็กน้อย
• ระยะปลอดภัย (Margin หรือ Safe Zone): คือการกำหนดขอบเขต “ด้านใน” ของเส้นตัด โดยเว้นระยะเข้ามาจากขอบงานจริงประมาณ 3-5 มิลลิเมตร เป็นพื้นที่ปลอดภัยที่ไม่ควรวางข้อความสำคัญ, โลโก้ หรือองค์ประกอบหลักของงานไว้ เพื่อป้องกันไม่ให้ส่วนสำคัญเหล่านั้นถูกตัดขาดหายไป

5. การฝังรูปภาพ (Embed Images) ส่งไฟล์เดียวจบ

เมื่อมีการนำไฟล์รูปภาพ (เช่น .JPG หรือ .TIF) เข้ามาใช้ในไฟล์งานออกแบบอย่าง .AI โปรแกรมจะมี 2 ทางเลือก คือ “Link” (เชื่อมโยง) และ “Embed” (ฝัง)

• Link: เป็นการดึงภาพมาแสดงผลชั่วคราวในไฟล์งาน แต่ตัวไฟล์ภาพจริงๆ ยังคงอยู่ที่เดิมในเครื่องคอมพิวเตอร์ของเรา หากส่งเฉพาะไฟล์ .AI ไปให้โรงพิมพ์โดยไม่ได้ส่งไฟล์ภาพที่ Link ไว้ไปด้วย โรงพิมพ์จะเปิดไฟล์ขึ้นมาแล้วพบว่า “รูปหาย” (Missing Link)
• Embed: เป็นการนำข้อมูลของไฟล์ภาพทั้งหมดมาฝังเก็บไว้ในไฟล์ .AI โดยตรง ทำให้ขนาดไฟล์ใหญ่ขึ้น แต่มีข้อดีคือสามารถส่งไฟล์ .AI เพียงไฟล์เดียวไปให้โรงพิมพ์ได้เลยโดยไม่ต้องกังวลว่ารูปจะหาย

สำหรับงานขนาดเล็กถึงกลาง การ Embed Image เป็นวิธีที่สะดวกและปลอดภัยที่สุด แต่หากเป็นงานขนาดใหญ่มากที่มีรูปภาพความละเอียดสูงจำนวนมาก การส่งไฟล์ภาพแยกไปพร้อมกับไฟล์งานอาจเป็นทางเลือกที่ดีกว่าเพื่อไม่ให้ไฟล์ .AI มีขนาดใหญ่เกินไป

เลือกไฟล์ให้ถูกประเภทเพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

สรุปได้ว่า การเลือกไฟล์ที่เหมาะสมและการเตรียมไฟล์อย่างถูกวิธีเป็นหัวใจสำคัญของงานพิมพ์ที่มีคุณภาพ การทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างไฟล์ Vector (.AI) และ Raster (.JPG) รวมถึงการใช้งานไฟล์มาตรฐานอย่าง .PDF จะช่วยให้สามารถสื่อสารกับโรงพิมพ์ได้อย่างมืออาชีพและได้ผลงานที่ตรงตามความต้องการ การให้ความสำคัญกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่น การตั้งค่าสี CMYK, ความละเอียด 300 DPI, และการทำระยะตัดตก จะช่วยป้องกันปัญหาภาพแตก สีเพี้ยน และข้อผิดพลาดอื่นๆ ที่อาจเกิดขึ้น ช่วยประหยัดทั้งเวลาและค่าใช้จ่ายในระยะยาว

ต้องการงานพิมพ์คุณภาพสูง ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ

สำหรับผู้ประกอบการหรือนักออกแบบที่ต้องการความมั่นใจสูงสุดในงานพิมพ์ GIANT PRINT คือโรงงานผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ครบวงจรที่พร้อมให้บริการ ด้วยทีมงานมืออาชีพและเครื่องพิมพ์มาตรฐานทันสมัย เรามีบริการออกแบบและผลิตสื่อสิ่งพิมพ์ทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็น ฉลากสินค้า, สติกเกอร์, สกรีนแก้วกาแฟ, นามบัตร, บัตรสะสมแต้ม, เมนูอาหาร, โบรชัวร์, การ์ดแต่งงาน และอื่นๆ อีกมากมาย โดยใช้วัสดุชั้นนำจากต่างประเทศ เพื่อตอบโจทย์ทุกความต้องการของลูกค้า SME และธุรกิจทุกขนาด

ทีมงานของเราพร้อมให้คำแนะนำและให้คำปรึกษาอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบไปจนถึงการเลือกวัสดุและการเตรียมไฟล์ เพื่อให้ทุกชิ้นงานออกมามีคุณภาพสูงสุดและสร้างความประทับใจ

ติดต่อ สอบถามเพิ่มเติม:
ติดตามผลงานและโปรโมชั่นได้ที่ FACEBOOK PAGE | LINE | TIKTOK
หรือ ติดต่อ สอบถามเพิ่มเติม ผ่านทางเว็บไซต์

ที่อยู่:
269 หมู่ 12 ถ. มิตรภาพ ตำบลเมืองเก่า อำเภอเมืองขอนแก่น ขอนแก่น 40000

เบอร์โทรศัพท์:
082-2262660

อีเมล:
[email protected]